. .

حالا یک ماه است که از خانه بیرون نرفته - شاید چند روز بیشتر یا کمتر - چه فرقی می کند ؟!

حالا یک ماه است که روز ها از ترس روشنایی می خوابد و شبها از وحشت کابوس بیدار می نشیند ..

حالا یک ماه است که موهایش را شانه نزده ..

حالا یک ماه است که کسی مدام می خواند .. درست نمی دانم چه می خواند اما !

حالا یک ماه است که گردنبند جادویی اش پاره شده .. شاید هم همین دیروز بود یا پریروز ..

حالا یک ماه است که آرام  نمی گیرد ..

حالا یک ماه است ..

یک ماه است که از فرود گاه برگشته ..

حالا یک ماه است که ساعتها ، ساکت روبروی آینه می نشیند ..

حالا بعد از  این روزها و شبها ی لعنتی ، می دانم که دیگر نیست ..

این دخترک ژولیده ای که آینه به من نشان می دهد همان خدای کوچک یک ماه پیش - چند روز کمتر یا بیشتر - نیست ..

پا نوشت : نمی خواستم هذیان بنویسم ، اما .. این من نیستم .